fatalny luty

okupiony stanem nieprzyjemnym, stagnacji i bólu

czytałam i oglądałam filmy w ilościach zadziwiających

przeniosłam się na chwilę do przestrzenikultury

wracam do żywych

mam nadzieje na długo

koncertowo

o dobrym filmie i pieknym koncercie

tutaj

Dla moich przyjaciół, oni wiedzą za co...

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Ciche, mistyczne Tatry, owe wieczne głusze

zimowych, śnieżnych pustyń, owe zapadliska ,

niedostępne wśród złomów, gdzie jeden się wciska

mrok i gdzie wicher końcem swych skrzydeł uderza

z głuchym jękiem, jak końskie na polu kopyto,

uderzające w zbroję martwego rycerza:

ty, pustko, w siebie wołasz błędną ludzką duszę...

Ty, pustko nieskalana, kędy myśl człowieka

w dumną, zimną samotność wolno się odwleka,

jak lew ranny w pieczarę zapadłą i skrytą;

ty, pustko nieskalana, gdzie się dusza rzuca

zmęczona i ponura, by z krwi chłodzić płuca,

oczy myć z kurzu, ręce ogartywać z błota...

O Tatry! Jakże drogą jest wasza martwota!

Ten chram, kędy ofiarę niezmiernemu Bogu

odprawia wiatr u skały lodowej ołtarza,

a tej mszy słucha turni zwieszonych milczący

tłum i białego lasu przepastna ciemnota,

i kędyś uczepiony na szczytowym rogu

blask wschodzącego słońca, co lody rozżarza,

na kształt lampy ofiarnej, u stropu wiszącej!...

A kiedy się gwiazdami zaświecą przestrzenie

wiekuistego nieba i nieprzeniknione

zejdzie na ziemię nocy zimowej milczenie:

wówczas mi się wydaje, ze już lat tysiące

ubiegły, że już życie dawno pogrzebione

i że jest to dusz ludzkich, dawno niepamiętnych,

dusz do szału zuchwałych, do szaleństwa smętnych,

uroczysko grobowe, senne i milczące

Marzyłam o takiej niedzieli od dawna. Koc i książka, dobra kawa i deszcz za oknem.

Co prawda miałam dzisiaj wspinać się w górach ale pogoda popsuła nam plany w związku z powyższym spędziłam dzień równie miło. A zaczytuje się w Chmurdalii Joanny Bator, książce, która po Piaskowej Górze nie może mnie rozczarować.

Dwa dni temu obejrzałam "Jak zostać królem" Toma Hoopera a dzisiaj w planach Biała wstążka Michaela Haneke.

Mam nadzieję, że spędzacie niedzielny wieczór równie imponująco.

tylko w górach czuję się tak doskonale,

tak dobrze

wróciłam i juz myslę o następnej podróży!

Jutro Wojciech Kuczok i Mariusz Szczygieł odbierają w Bibliotece Raczyńskich w Poznaniu nagrodę Książki Jesieni 2010.

Wojciech Kuczok za swoje Spiski. Przygody Tatrzańskie a Mariusz Szczygieł za Zrób sobie raj

Cieszę się tym bardziej, że obie książki są moim zdaniem warte wielu nagród.

Jeden dzień w Warszawie, ot tak, żeby zjeść pyszne ciasto we Wrzeniu Świata Mariusza Szczygła i Wojciecha Tochmana,

żeby pośmiać się na spektakłu Dzikie żądze w Teatrze Bajka

żeby obejrzeć wystawę w Muzeum Narodowym "Gwiazdy na gwiazdkę"

żeby dobrze się bawić i miło spędzić czas

Wrzenie Świata

Życzę wszystkim spokoju

po raz kolejny obejrzałam film Jak w niebie (Sa som i himmelen) w reżyserii Kaya Pollaka i po raz kolejny przekonuję się, że to jeden z lepszych filmów jakie widziałam w tym roku